BRANDGANS

De brandgans valt op door de zwarte hals en borst en daarmee contrasterende witte wangen. Hij wordt 55 tot 70 cm groot en is daarmee kleiner dan andere ganzen. De brandgans komt oorspronkelijk uit koude gebieden in Groenland, Spitsbergen en Noord-Rusland en woont sinds de jaren ’80 ook in Nederland. Hij leeft veelal in losse groepjes op akkers en grasland, maar hij zoekt, als nodig, desnoods ook andere plekken op: moerassen, wadden en verlaten eilandjes. Hij verblijft in groepjes en legt per jaar 4 tot 6 eieren. De brandgans eet met zijn korte snavel, waar mogelijk, gras en delen van planten. 


WAAROM BEHEER NODIG IS

Het aantal brandganzen neemt sterk toe. In een koude winter zijn er meer dan een half miljoen overblijvers in Nederland. Maar ook de wegtrekkende ganzen veroorzaken schade aan (nieuw ingezaaid) grasland en gewassen als zomergraan en (snij)mais. De wet ziet de brandgans als een inheemse diersoort en wordt ook op Europees-niveau beschermd en mag dus niet zomaar geschoten worden. Daarom is beheer nodig.

 

HOE VOORKOM JE SCHADE

De brandgans mag preventief worden verjaagd als daarmee schade aan landbouwgewassen wordt voorkomen. Om schade aan gewassen te voorkomen kan de agrariër visuele en akoestische middelen inzetten als vlaggen, flitsmolens, vogelverschrikkers, knalapparaten, nabootsing roofvogels en vogelafweerpistolen. Kijk voor meer informatie naar de preventiekit voor ganzen van het Faunafonds, onderdeel van Bij12.

 

WANNEER PREVENTIE NIET HELPT

Bezoek de website van de faunabeheereenheid in uw provincie voor verdere informatie en mogelijkheden. Via onze contactpagina wordt u automatisch doorgelinkt.

 

 

HET WETEN WAARD

  • De brandgans vliegt met een snelheid van 85 kilometer per uur.
  • Hij gakt met een geluid als een keffende hond.

 

MEER WETEN

- over aantallen en verspreiding in Nederland: Sovon/brandganssoort 

- over ganzenoverlast op Schiphol: NOJG/jacht op ganzen Schiphol blijft tot 2018 toegestaan 
- over de trek van brandganzen: Goosetrack