CANADESE GANS

De Canadese gans is te herkennen aan de zwarte hals en zwarte kop met witte kinband van de keel tot over de wangen. De romp en veren zijn bruingrijs. De soort kruist nogal eens met de brandgans en de kleine Canadese gans, waardoor er veel tussenvormen zijn ontstaan. De gans komt uit Noord-Amerika en Canada en is hier als parkvogel terecht gekomen. Het is dus een exoot. Hij broedt waar water is, dus vind je hem in vennen, veenmoerassen en waterrijk grasland. Het vrouwtje legt dan 5 of 6 eieren. Hij vindt zijn voedsel in gras, granen en oogstresten.


WAAROM BEHEER NODIG IS

Het aantal Canadese ganzen neemt in Nederland toe. De ganzen vreten en bevuilen graslanden en gewassen. De groepen zijn het grootst in nazomer en herfst, wanneer ze akkers met gras, bieten, wintertarwe en oogstresten opzoeken.

 

HOE VOORKOM JE SCHADE

De Canadese ganzen mogen in de buitengebieden van Nederland worden verjaagd, gevangen en gedood om daarmee schade aan landbouwgewassen te voorkomen. Ook eieren en nesten mogen worden weggenomen. Agrariërs kunnen visuele en akoestische middelen inzetten als vlaggen, flitsmolens, vogelverschrikkers, knalapparaten, nabootsing roofvogels en vogelafweerpistolen. Kijk voor meer informatie naar de preventiekit voor ganzen van het Faunafonds, onderdeel van Bij12.

 

WANNEER PREVENTIE NIET HELPT

De Canadese gans mag in het hele land met het geweer worden gedood om schade aan landbouw en gewassen te voorkomen (landelijke vrijstelling). Daarbij geldt:

  • alleen van zonsopkomst tot zonsondergang, het hele jaar door;
  • alleen in het werkgebied van een wildbeheereenheid (WBE);
  • het Faunafonds keert geen vergoeding uit bij schade. 

 

HET WETEN WAARD

  • De Canadese gans maakt een honkend, beetje blaffend geluid.
  • De vleugels van een grote Canadese gans hebben een spanwijdte van 1.80 meter: een volwassen mens!

 

MEER WETEN

- over aantallen en verspreiding in Nederland: Sovon/canadese gans

- over de trek van brandganzen: Goosetrack