X
WASBEERHOND

 

De wasbeerhond, ook wel marterhond genoemd, is een 50 tot 60 centimeter lange wilde hond. Grijs van kleur met een oogmasker en een staart van zo’n 15 centimeter. Met de kleine poten en de bontachtige pels lijkt hij op een wasbeer, of een das, maar het is geen familie. De wasbeerhond schuilt overdag in holle bomen, struikgewas, in eigen gegraven holen of in burchten van andere dieren. ’s Nachts gaat hij erop uit. Hij eet eieren, jonge vogels, kleine knaagdieren, vissen, kleine huiskatten, kikkers en padden, maar ook bessen, eikels en beukennootjes. De wasbeerhond leeft grotendeels solitair en laat zich zelden zien.

 

WAAROM BEHEER NODIG IS

De wasbeerhond komt oorspronkelijk in Azië voor en is voor de pelsfokkerij in Rusland geïntroduceerd. Vanuit daar is het dier verspreid over West-Europa. Ondanks bestrijding in Duitsland komt de wasbeerhond nu ook in Nederland voor. Als exoot ontwricht de wasbeerhond het leefgebied van kleine zoogdieren. Hij brengt extra risico’s zoals ziektes en parasieten, met name de rondworm en vossenlintworm, met zich mee. Daarnaast is hij een bedreiging voor kleine verspreide populaties van kikkers en vogels die op de grond broeden.

 

HOE VOORKOM JE SCHADE

Eigenlijk is daar nog geen goed antwoord op. Voor de das wordt elektrisch draadraster geadviseerd. Het vangen van de wasbeerhond is een oplossing, maar dat is erg moeilijk en brengt de dieren veel stress toe.
 

WANNEER PREVENTIE NIET HELPT

Op dit moment is er geen opdracht of ontheffing voor de wasbeerhond beschikbaar. In geval van aanzienbare schade kunt u contact opnemen met de FBE.

  

HET WETEN WAARD

  • ​De wasbeerhond houdt een winterslaap.
  • De wasbeerhond knort, miauwt stilletjes of fluit, maar blaffen doet het niet.
  • Een gezond ouderpaar kan tot 12 jongen krijgen.
 

MEER WETEN

- over de leefwijze van de wasbeerhond: Zoogdiervereniging